^Powrót do Góry
logo
  
  
  
foto1 foto2 foto3 foto4 foto5
Get Adobe Flash player

Facebook

Statystyki

152956
Dzisiaj
Wczoraj
Tego tygodnia
Ostatniego tygodnia
W tym miesiącu
W ostatnim miesiącu
Od początku
13
12
54
136800
377
652
152956

Twój IP: 3.228.10.64
Czas: 2020-10-23 05:10:15

Autyzm

AUTYZM- CO TO JEST?

Autyzm wczesnodziecięcy to zaburzenie rozwoju emocjonalnego i społecznego o przyczynach do końca nie poznanych. Najczęściej ujawnia się po okresie wstępnego, zasadniczo prawidłowego rozwoju niemowlęcia. Nie jest jednolitą chorobą - ma bardzo zróżnicowany obraz i przebieg.

Cechą najbardziej charakterystyczną autyzmu jest fakt, iż dziecko staje się niezdolne do naturalnego udziału w życiu rodziny, do spontanicznych emocjonalnych kontaktów (wzrokowych, dotykowych, werbalnych). nie może ogarnąć otaczającego je świata i nie potrafi nawiązać kontaktu z rówieśnikami.

Symptomatyczna jest nadwrażliwość na bodźce dotykowe, zapachowe, dźwiękowe; na światło i obrazy. Najprawdopodobniej mikrouszkodzenie mózgu powoduje, że dziecko nie potrafi odbierać i prawidłowo interpretować napływających zewsząd sygnałów. Mnogość bodźców rodzi chaos. Dziecko radzi sobie w tej sytuacji ucieczką w izolację - przestaje odbierać sygnały i reagować. Aby się chronić tworzy swój odizolowany, własny, odrębny - autystyczny - świat.

Efektem ucieczki są tzw. trudne zachowania (długotrwałe stany bezczynności, pobudzenia na przemian z apatią, ataki agresji, krzyki, kręcenie się w kółko, trzepotanie rękami, powtarzanie w kółko określonych fraz). Zachowania te nie są zrozumiałe dla tzw. zdrowego społeczeństwa, ponieważ na twarzach dzieci brak śladów upośledzenia stąd odbierane są jako skutek złego wychowania, bądź frustracji rodziców.

Nie istnieje lekarstwo na autyzm. Jak na razie jedyną formą pomocy dziecku jest zindywidualizowana dostosowana do każdego dziecka, prowadzona z udziałem dzieci i rodziców terapia. To jednak wymaga ciągłego kontaktu z wyspecjalizowanymi ośrodkami i terapeutami.

Jakościowe zaburzenia stosunków społecznych:

*   zaburzenie zachowań niewerbalnych,
*   brak kontaktów rówieśniczych,
*   brak potrzeby dzielenia się przeżyciami z innymi ludźmi,
*   brak społecznej lub emocjonalnej wymiany;

Zaburzenia komunikacji w kontaktach z innymi:

*   upośledzona lub niewykształcona mowa,
*   stereotypowe i powtarzane wyrazy (echolalie),
*   brak spontanicznych umiejętności językowych, charakterystycznych dla danego poziomu rozwoju;

Ograniczone i stereotypowe zachowania:

*   powtarzanie jednego lub kilku wzorców zainteresowań, odbiegających od normy przyjętej dla danego wieku rozwojowego,
*   przywiązanie do rytuałów, zwyczajów,
*   powtarzanie pewnych sekwencji ruchowych,
*   uporczywe zajmowanie się tylko przedmiotami z pominięciem ludzi.

Copyright © 2013. Autystyczna Asia Rights Reserved.